Minimaliseren

Sinds kort zijn we aan het onspullen of minimaliseren. Al een tijdje zijn we in ons gezin op zoek naar het punt van 'genoeg'. Wat hebben we nodig, wat niet en kopen we toch?

Kunnen we onze spullen tweedehands kopen of willen we nieuw. Wat is voor ons nu echt belangrijk?

Omdat we van mening zijn dat we door ons ecologisch gedrag een nare erfenis kunnen achterlaten voor onze kinderen - en jong volwassenen in het algemeen - hebben we besloten om te ontspullen. Naast uitermate ruimte scheppend levert het ook een efficiënter gebruik van ons huis op. Mijn partner is blij dat hij in zijn schuur dingen kan vinden en in no time iets kan repareren, ik ben blij omdat ik gewoon van overzicht hou. 

We proberen onze spullen zoveel mogelijk van marktplaats te halen. Iets dat al eens is gemaakt, hoeft voor ons niet opnieuw geproduceerd te worden. Ik geloof niet in oeverloze groei en denk dat dat uiteindelijk ten koste gaat van kwaliteit. 

Ik zie het soms in bedrijven en instellingen gebeuren. Kwaliteit verwatert, kwantiteit groeit. In al mijn naïviteit geloof ik dat er altijd een moment is waarop we kunnen kiezen niet verder door te groeien en we kwaliteit kunnen blijven leveren. En aandacht voor ons product hebben. We streven naar hergebruik van producten, kwalitatief goede producten, gebruik maken van marktplaats of kringloop, het delen van materialen in bijvoorbeeld je buurt en geen onnodige dingen kopen. Er zit een soort eenvoud in die we als erg prettig ervaren. 

Meer hierover - en over het maken van keuzes hierin - in volgende blogs. 

In pot en fles

Zomer, het is nu echt zomer!

De thermometer geeft aan dat het 26 graden is maar er waait een koel windje waardoor het prima uit te houden is. Een lage luchtvochtigheid en dus niet te warm om iets te doen.

Van een overschot frambozen maakt ik jam.

Voor de verkoopkast had ik nog twee gebruikte potjes die ik om heb getoverd tot een gezellig   jampotje. Het oog wil ook wat immers.

De potjes staan in de verkoopkast. Juist, diezelfde kast waar laatst dingen zijn uitgehaald zonder dat de nieuwe eigenaar betaalde.

We proberen het gewoon opnieuw. 

De aanhouder wint, het goede zal overwinnen - wat is dat toch met die spreekwoorden en gezegden, cliché of soms gewoon waar - of zal de vis duur betaald worden dit keer?

We zullen zien.

Vintage babybroekje maat 62

Omdat ik graag stoffen hergebruik heb ik een babybroekje gemaakt van vintagestof met een rand van een baby-corduroy dat ik nog had liggen.

Hergebruik materialen en tijd nemen om na te denken.

Vaak bewaar ik restjes van oude lapjes om ze te verwerken in nieuwe werkstukken.

Hieronder zie je een tas in wording. De applicatie is gemaakt uit een eerder gemaakte viltlap waar ik niet tevreden over was.

Nu ben ik niet vaak helemaal tevreden met dingen die ik maak maar dit vind ik er vrolijk uitzien. De tas is nog niet af en ik weet niet of het uiteindelijke resultaat er ook zo uit komt te zien maar het begin is er!

Ook laat ik werkstukken soms weken liggen. Ik ben dan niet blij met de gebruikte knopen, de sluitingen en soms niet met het hele werkstuk. De wol is niet goed vervilt, de zijde niet gehecht..... en meer van die dingen. 

Ik laat het dan liggen in mijn werkkamer maar kan er vervolgens de hele dag, in mijn hoofd, nog mee bezig zijn.

En soms pak ik opnieuw water en zeep en verbouw een hoes voor een vaas toch tot een tasje. 

Een tasje voor zeemeerminnen.

Oude wijn in nieuwe zakken

Mijn partner heeft een elektrische schaaf. Daar zit, zoals je misschien wel weet, een stofzak aan. Deze stofzak vang het zaagsel op. 

De zaag is oud en van zijn vader geweest. Hij is er aan gehecht en wil er graag mee werken. 

De oude stofzak was tot op de draad versleten en waarschijnlijk voor een groot deel opgesoupeerd door brutale muizen.

Hij vroeg me of ik voor hem een stofzak kon maken. Alle onderdelen waren nog aanwezig.

Ik ben aan het werk gegaan en om het geheel een extra feestelijke tint te  geven heb ik gebruik gemaakt van een stofje dat ik al jaren in de kast had liggen.

Een stofzak met een engelachtig voorkomen dus!

Lichtjes

Een lampje, of windlichtje, is iets dat iedereen kan maken. Het staat sfeervol en door gebruik van bijvoorbeeld zijdevezels of kleurtjes kun je het aanpassen naar eigen wens.

Ik begin met een mal en als de basisvorm is gevilt neem ik de ( platte ) mal uit de wol en vorm de wol om het glaasje. Wol heeft soms wel 30% krimp als je het vilt, je moet hier natuurlijk rekening mee houden, de mal is altijd groter dan het uiteindelijke resultaat.

Nadat het is gevilt kun je het in vorm laten drogen. Wol vlamt niet, het kan wel verkolen of smeulen. Je gebruikt dus altijd een waxinehouder in het lichtje en laat het niet zonder toezicht staan. Spontaan zal deze wol niet ontbranden omdat de wol in principe niet in aanraking komt met het vuur.

Samenwerken en schattige neusjes

Samenwerken met anderen of gebruik maken van andere disciplines vind ik verrijkend. Dit kleine tasje sluit met een knoop van Street of Oak Keramiek. Janneke en Annemiek maken (ook) op bestelling. 

Het leek me leuk om wat stoere knopen te laten maken om op mijn werk te zetten. Dat versterkt het toch wat stoere uiterlijk van wol. Hoe lieflijk de kleuren ook zijn.

Het lijkt wel een beetje op een varkensneusje!