Sinds kort zijn we aan het onspullen of minimaliseren. Al een tijdje zijn we in ons gezin op zoek naar het punt van 'genoeg'. Wat hebben we nodig, wat niet en kopen we toch?
Kunnen we onze spullen tweedehands kopen of willen we nieuw. Wat is voor ons nu echt belangrijk?
Omdat we van mening zijn dat we door ons ecologisch gedrag een nare erfenis kunnen achterlaten voor onze kinderen - en jong volwassenen in het algemeen - hebben we besloten om te ontspullen. Naast uitermate ruimte scheppend levert het ook een efficiënter gebruik van ons huis op. Mijn partner is blij dat hij in zijn schuur dingen kan vinden en in no time iets kan repareren, ik ben blij omdat ik gewoon van overzicht hou.
We proberen onze spullen zoveel mogelijk van marktplaats te halen. Iets dat al eens is gemaakt, hoeft voor ons niet opnieuw geproduceerd te worden. Ik geloof niet in oeverloze groei en denk dat dat uiteindelijk ten koste gaat van kwaliteit.
Ik zie het soms in bedrijven en instellingen gebeuren. Kwaliteit verwatert, kwantiteit groeit. In al mijn naïviteit geloof ik dat er altijd een moment is waarop we kunnen kiezen niet verder door te groeien en we kwaliteit kunnen blijven leveren. En aandacht voor ons product hebben. We streven naar hergebruik van producten, kwalitatief goede producten, gebruik maken van marktplaats of kringloop, het delen van materialen in bijvoorbeeld je buurt en geen onnodige dingen kopen. Er zit een soort eenvoud in die we als erg prettig ervaren.
Meer hierover - en over het maken van keuzes hierin - in volgende blogs.
